समर्पण
कोसळत्या पावसाच्या सरींसोबत
प्रियकराचा संदेश
वाचत बसलेली ती
विसरुनच गेली
त्या निरोप्याला
जो पाऊस होऊन
गळून गेला
निरोप देतादेता.
प्रितीच्या हिंदोळ्यावर झुलताना
भान हरपलेल्या तिने
शोधलच नाही त्याला
नव्हताच तिला द्यायचा
फेरनिरोप त्या यक्षाला
की नव्हती पाठवायची त्याला
ख्यालीखुशाली, खबरबात.
गुंग होती ती स्वप्नात
तिने लपेटलं होतं प्रेम
सर्वांगाभोवती
निरोप्याने आणलेल्या
निरोपातलं.
अंतर्बाह्य ती चिंब
पावसात मग्न
प्रितीचे तुषार
अंगावर झेलत.
दूर कुठेतरी मी तटस्थ
बघत उसासत होते
मेघदूताचं गळून संपणं
बघून हेलावत होते
आषाढस्य प्रथम दिवसे
या समर्पणाची
साक्षीदार होत होते.
सिरत सातपुते
२२ जून २०२०
