मुक्त ती

मुक्त ती

काटेसावर फुलतेय...

निष्पर्ण होतेय

काटेरी दिसतेय

तरी कशी फुलतेय?

जगण्याची असोशी

अंगाखांद्यावर खेळवतेय?

ती पण एक मादीच

जन्मायचं, वाढायचं

ओरबाडून घेऊन

निष्पर्ण व्हायचं.

काटे फिस्कारुन

काटेरी व्हायच.

तळपत्या उन्हात

तापतं राहायचं.

सावलीलाही

जवळ नाही करायचं.

पण मग फुलतेस कशी?

म्हणजे?

मादीत असतच ना

मातृत्व!

तिलाही असतेच ना ओढ

सृजनाची.

तिलाही फुटतोच पान्हा

आणि तीही जनते 

पोटचा गोळा.

जगताना उरीपोटी

काट्यांनी रक्तबंबाळ ती,

भर उन्हात प्रसवते

लालचुटुक रंग.

सांगते नातं थेट

त्या आग ओकणाऱ्या सूर्याशी.

समिधा होऊन जळत राहते

लाल फुलांना जपत राहते.

कारण तिला माहित आहे

या फुलांतूनच उडणार आहे

तिचं अनाहत मन

सरकीच्या रुपानं.

ते होणार आहे 

वाऱ्यावर स्वार

आणि निघणार आहे

अनंताच्या प्रवासाला

मुक्तपणे.

सरत्या उन्हाळ्यात

तिचं मादीपण

परत अडकेल चक्रात

होत राहिल ती 

रत्तबंबाळ पदोपदी

पण तिच्या मनावर

हावी नाही होणार कुणी

कारण

लखलखत्या उन्हात

मुक्तीच्या दारात 

पुन्हा पुन्हा 

फुलेल ती!!

सिरत सातपुते

६ मार्च २०२०